زندگی در امارات متحده عربی و فرصت های کاری در این کشور

  • By سیاوش
  • ۱۳۹۸-۰۳-۰۸
  • 0
زندگی در امارات - کشور امارات متحده عربی

کم نیستند ایرانیانی که با چنین تصوری بار سفر می‌بندند و رؤیای موفقیت خود را در آسمان‌های پرستاره‌ی دبی، شارجه، ابوظبی و دیگر امیرنشین‌های پردرآمد امارات می‌بینند. در این گفتار قصد داریم به واکاوی چندوچون مهاجرت به امارات و کار و زندگی در امیرنشین‌های کرانه‌ی جنوبی خلیج فارس، امارات بپردازیم و با حقیقت و خیال سرزمین خشک و بیابانی همسایه بیشتر آشنا شویم.

امارات متحد عربی هر ساله بیش از پیش مقصد هزاران گردشگر، مهاجر، و به‌خصوص افرادی‌ست که از اقصی نقاط جهان به امید درآمد بیشتر به این امیرنشین‌های هفتگانه وارد می‌شوند. اهمیت و فزونی این جویندگان کار تاحدی‌ست که به‌عنوان مثال مهاجران هندی از این طریق سالانه میلیاردها دلار ارز وارد هندوستان می‌کنند. این شیوه حتی از سوی برخی دولت‌ها برای درآمد بیشتر عملیاتی شده است.

چرا امارات؟

امیرنشین‌های ثروتمند کرانه‌ی جنوبی خلیج فارس از ۱۹۷۱ به این سو توسعه و پیشرفت فزاینده‌ای را به خود دیده‌اند. اکنون امارات متحد عربی به‌برکت نفت و برنامه‌ریزی دقیق در جذب سرمایه‌گذاران خارجی و گسترش صنعت گردشگری یکی از قطب‌های مهم تجارت بین‌المللی است. تراکم جمعیت پایین و درآمد سرانه‌ی بالا از ویژگی‌های کشورهای نفت‌خیز عربی در حاشیه‌ی جنوب و جنوب شرقی خلیج فارس است. این روزها ابوظبی، دبی، شارجه، رأس‌الخیمه، فُجَیره، اُم‌القُوَین، و عَجْمان به‌عنوان هفت امارت متحد و یکپارچه بیش از پیش به آینده امیدوارند.

گرچه متوسط صادرات نفت امارات روزانه ۲٫۵ میلیون بشکه است اما نفت تنها منبع درآمد این کشور نیست. اماراتی‌ها به‌خوبی می‌دانند که عمر نفت در این کشور دیری نمی‌پاید و خیلی پیش از این‌ها در فکر جایگزینی این میزان فروش نفت بودند. برای سرزمین خشک و خشن امارات بدیلی مناسب‌تر و بهتر از گردشگری تصور نمی‌شد. چرا که نه خاک حاصلخیزی داشتند و نه امکان توسعه‌ی آنچنانی صنعت. به‌همین دلیل است که امارات در طول دو دهه‌ی اخیر میزبان سرمایه‌گذاران خارجی بوده است تا به‌لطف فروش نفت باقی‌مانده و توسعه‌ی صنعت گردشگری دوام سال‌ها و دهه‌های آتی را تضمین کند. شاه کلید جذب نیروی کار فراوان در این کشور هم همین موضوع است: سرمایه‌گذاری و نیروی کار همواره نسبتی متناظر داشته‌اند. پس چندان عجیب نیست که از جمعیت پنج میلیون نفری امارات تنها ۱۹ درصد اماراتی‌الاصل هستند.

مهاجران در امارات

جمعیت مهاجران و جویندگان کار در امارات متحد عربی بیشتر در امیرنشین‌های ابوظبی (که در کل یک‌چهارم جمعیت امارات را دارد و از این تعداد بیش از ۴۰ درصد مهاجران هندی هستند)، دبی (که ۲ میلیون جمعیت دارد و تنها ۱۷ درصد آن اماراتی‌الاصل هستند)، و شارجه دیده می‌شوند.

ابوظبی

ابوظبی که پایتخت و محل استقرار دولت امارات است از مراکز اصلی جذب سرمایه‌گذاری خارجی در این کشور محسوب می‌شود. بازارها، مناطق تفریحی، هتل‌های مجلل و مراکز فرهنگی از جاذبه‌های گردشگری مهم این شهر به‌شمار می‌روند و به‌علت افزایش سرمایه‌گذاری خارجی بیش از پیش نیازمند نیروی کار هستند.

دبی

دبی به‌عنوان گران‌ترین و باشکوه‌ترین الماس امارات قطب نمونه‌ی گردشگری در این کشور است. آسمان‌خراش‌های عظیم، ترانزیت بی‌شمار کالاهای شرقی و غربی، بیش از ۷۰ بازار و مرکز خرید بزرگ، هتل‌ها و رستوران‌های مجلل، و جشنواره‌ها و فستیوال‌های سالانه تنها بخشی از جاذبه‌های گردشگری و حتی سرمایه‌گذاری خارجی در این شهر است، که نیاز به نیروی کار جدید و تازه‌نفس را اجتناب‌ناپذیر می‌کند. شاید عجیب باشد اما دبی با برنامه‌ریزی دقیق در طول دهه‌ی گذشته توانسته است نیاز خود را به فروش نفت بسیار کاهش دهد، طوری که اکنون بیشترین درآمد خود را از گردشگری کسب می‌کند. شاید برای یک ایرانی دبی و ابوظبی بهترین امیرنشین ها برای زندگی در امارات باشند.

شارجه

شارجه سومین شهر بزرگ امارات هم از این قاعده مستثنی نیست. این امیرنشین نه‌تنها از ویژگی‌های دو امیرنشین قبلی بی‌بهره نیست، بلکه امکانات فرهنگی و حتی کشاورزی، شارجه را از هر منطقه‌ی دیگر در امارات متمایز می‌کند. شارجه قطب فرهنگی امارات است و انواع موزه‌ها و آثار باستانی را در خود جای داده است. همچنین واحه‌ی ذَید به‌عنوان یکی از معدود نقاط حاصلخیز امارات متحد عربی در همین امارت قرار گرفته است.

به‌جز این سه امیرنشین چهار امیرنشین دیگر هم هستند که گرچه در سطح ابوظبی، دبی، و شارجه توسعه نیافته‌اند اما با توجه به ویژگی‌های خاص هر منطقه می‌توانند پذیرای گردشگران، سرمایه‌گذارن و نیروی کار باشند. به‌عنوان مثال، بندر فجیره که نقش بندری استراتژیک برای ترانزیت نفت را ایفا می‌کند در مسیر توسعه قرار دارد و بیش از هر زمان دیگر نیازمند نیروی کار متخصص است.

جزئیات بیشتر در مورد امیرنشین‌های امارات

چگونه؟

امارات متحد عربی هرساله نیازمند نیروی کار تازه‌نفس و جدید است، و چنان‌چه از نسبت جمعیت اماراتی‌الاصل به جمعیت مهاجران برمی‌آید نیروی کار مذکور ناگزیر از خارج از این کشور تأمین می‌شود. امیرنشین‌های در حال توسعه‌ی امارات یکی پس از دیگری به اتمام پروژه‌های عظیم داخلی می‌پردازند و هنوز یکی تمام نشده پروژه‌ی بعدی آغاز می‌شود. همه‌ی این پروژه‌ها به حجم عظیمی از نیروی کار انسانی وابسته‌اند. به همین دلیل نقش مهاجران در برنامه‌ریزی بلندمدت و سیاست‌گذاری داخلی این کشور بسیار حائز اهمیت است.

چشم‌انداز پیش رو محدود به ماه‌ها و سال‌های کوتاه آینده نیست، بلکه چه‌بسا دهه‌ها رشد و توسعه‌ی داخلی را دربرگیرد. در تأیید این مدعا همین بس که امروزه حدوداً نیمی از تولید ناخالص داخلی امارات مرهون صنایع غیرنفتی است؛ از جمله پروژه‌های عظیم مخابراتی، حمل و نقل دریایی و هوایی، و به‌ویژه گردشگری. با افزودن صنایع نفتی نظیر پتروشیمی‌ها و پالایشگاه‌ها این ظرفیت بیشتر هم می‌شود.

برای کار و زندگی در امارات پیش از هر چیز باید به نوع نیروی کار مورد نیاز این کشور پرداخت. ممکن است که فرد تخصصی داشته باشد که عملاً مورد نیاز امیرنشین‌ها نباشد. پس صرفاً به‌واسطه‌ی تخصص خاصی که در کار خود دارید نمی‌توانید راهی امارت شوید! ابتدا باید نیازهای کشور هدف را مطالعه کرد. برای این کار بهترین گزینه شاید شرکت‌های استخدامی امارات باشند. فرد می‌تواند با ارسال رزومه کار و فعالیت‌های متناسب با تخصص خود را معرفی کند. اینجا هیچ‌چیز فرمالیته نیست! فرد باید در مصاحبه‌ها شرکت کند و آزمایش‌های پزشکی لازم را انجام دهد.

شرایط کار در امارات

ساعات کاری امارات روزانه حدوداً ۹ ساعت (هفته‌ای ۴۷ ساعت) است و برای این میزان ساعت کاری و بسته به نوع حرفه سالانه به‌طور متوسط از ۲۰ تا ۸۰ هزار درهم حقوق پرداخت می‌شود. میزان مرخصی مانند ایران ۳۰ روز در سال است و از این ۳۰ روز تنها ۲۲ روز مرخصی با حقوق است. ۱۵ روز مرخصی استعلاجی را هم به این مرخصی‌ها اضافه کنید. اما خبر خوش برای کارگران خارجی امارات بی‌شک معافیت مالیاتی است! فرد می‌تواند حقوق خود را تمام و کمال دریافت کند و نیاز به پرداخت هیچ مالیاتی نیست!!

دریافت اقامت کاری

دریافت ویزای کار در امارات پیچیدگی خاصی ندارد. در ساده‌ترین روش می‌توان با ویزای توریستی به‌مدت ۹۰ روز و بدون مجوز کار در بعضی از شرکت‌های اماراتی کار و در امارات زندگی کرد! اما اگر کسی بخواهد قدم‌هایش را محکم بردارد بهتر است که قواعد بازی را رعایت کند.

ابتدا کار مورد نظر مشخص می‌شود. سپس کارفرما از جانب کارگر اقدام به اخذ مجوز از اداره‌ی کار می‌کند؛ معمولاً هزینه‌های ویزا را هم کارفرما می‌پردازد! اداره‌ی کار در صورتی که مشکلی از لحاظ استخدام و ورود فرد به کشور وجود نداشته باشد او را تأیید و ویزای دو تا سه ماهه صادر می‌کند. پس از این‌که نیروی کار وارد کشور شد کارفرما مجوز کار او را می‌گیرد که معمولاً ۲ تا ۳ سال معتبر است. فرد باید بعد از اتمام مراحل قبلی به اداره‌ی خدمات کارت شناسایی امارات رفته و کارت شناسایی معتبر دریافت کند. پس از آن کارفرما تأیید اقامت او را از مراجع مربوطه درخواست می‌کند.

انواع ویزاهای امارات را در این پرتال دولتی می‌توانید مشاهده کنید.

کدام تخصص؟

اما کدام تخصص از شانس بیشتری برای استخدام در امارات برخوردار است؟ حقیقت این است که برای اماراتی‌ها مهندسی، پزشکی، امور مالی و حتی زبان انگلیسی پیشرفته نسبت به سایر حوزه‌ها اهمیت بیشتری دارد. البته نباید فراموش کرد که امارات یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان نفت جهان است و به متخصصین صنایع نفت و گاز، و پتروشیمی به‌شدت نیاز دارد. هر آنچه مربوط به گردشگری است می‌تواند در امیرنشین‌های امارات، به‌ویژه ابوظبی و دبی، جایی برای خود دست‌وپا کند. مهندسان و اهالی صنعت بهتر است در بنادر امارات هم جویای کار باشند. چرا که بنادر این کشور سوای صادرات نفت و ترانزیت کالا از جمله بزرگ‌ترین مراکز تعمیر کشتی در جهان هستند. نباید توسعه‌ی سیستم‌های مخابراتی را هم نادیده گرفت. امارات نیازمند افراد متخصص در حوزه‌ی دکل‌سازی و فناوری اطلاعات است.

به رفتنش می‌ارزد؟!

در جهان معاصر هزینه‌های سرسام‌آور زندگی و فرازوفرودهای اقتصادی کشورها گاه انسان را مجبور می‌کند که به گزینه‌های مطلوب در فراسوی مرزهای وطن خود هم بیاندیشد: «ای کاش آدمی وطنش را می‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست». با این حال، عصر جدید فرصت‌های تازه را با مشقت کمتری عرضه می‌کند. امروزه ارتباطات و ابزارهای ارتباطی نظیر شبکه‌های اجتماعی و راه‌های مواصلاتی زمینی، دریایی و هوایی پیشرفته‌تر شده و فاصله‌ها را کم‌تر کرده‌اند، و از این جهت می‌توان آسان‌تر بر دلتنگی‌ها مرهم نهاد. ماندن مهم است، اما کوچ همیشه هم بد نیست. می‌توان فرصت‌ها را غنیمت شمرد؛ البته اگر سراب نباشند. با انتخاب صحیح، با محاسبه‌ی درست، با سبک‌و‌سنگین‌کردن همه‌ی شرایط موجود و توجه به حقایق، و نه تخیلات و اوهام، می‌توان بهترین راه را انتخاب کرد.

امارات از این منظر چه‌بسا فرصتی مغتنم باشد: این کشور همسایه‌ی جنوبی ایران است، از لحاظ دین و فرهنگ نزدیکی جدایی‌ناپذیر بین ایرانی‌ها و اماراتی‌ها وجود دارد. همچنین پراکندگی و تراکم قابل‌ملاحظه‌ی ایرانی‌ها در امیرنشین‌های امارات، و فرصت‌های شغلی مناسب و گاه استثنایی در این کشور می‌تواند یکی از گزینه‌های مناسب ایرانیان برای مهاجرت موقت یا دائم به امیرنشین‌های هفتگانه‌ی امارات باشد.

بیشتر بخوانید: وضعیت ایرانیان امارت

Previous «
Next »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار

تازه ها

دسته‌ها